Ayrımcılık rekor seviyede – Etkin reform talep ediyoruz

“Federal Ayrımcılıkla Mücadele Kurumu’nun (ADS) yıllık raporu açık bir uyarı sinyali mahiyetinde. Bildirilen ayrımcılık vakalarının sayısı, 4.571 danışma talebiyle yeni bir zirveye ulaştı. Özellikle endişe verici olan, ırkçı ayrımcılığın hâlâ en yaygın ayrımcılık biçimi olması ve bildirilen vaka sayısının yıllardır artması. İnsanlar hâlâ kökenleri, ten renkleri, isimleri veya dinî inançları nedeniyle dışlanıyor, aşağılanıyor veya ayrımcılığa maruz kalıyorsa, bu durum sadece doğrudan etkilenenlerin meselesi olarak kabul edilemez. Bu, toplumumuzun tamamını ilgilendiren bir husustur.     Engelli ve kronik hastalığı olan kişilere yönelik ayrımcılığın yeniden artması da aynı derecede endişe verici. En zayıf ve savunmasız kişilere nasıl davranıldığı bir toplumun insanlık düzeyinin ölçütüdür. Her insan eşit haysiyete ve saygı, katılım, fırsat eşitliği haklarına sahiptir. Başörtülü Müslümanların hâlâ ayrımcılıktan en sık etkilenen gruplar arasında yer aldığını büyük bir endişeyle takip ediyoruz. Bu alanda 172 danışma talebi gelmiş. Kayıt dışı vakaların sayısının bunun kat kat üzerinde olduğunu sahadan biliyoruz. Bu endişe verici gelişme birdenbire ortaya çıkmadı. Siyasi ve bürokratik kaynaklı başörtüsü yasakları Müslüman kadınların dinî görünürlüğünü bir sorun olarak damgalıyor. Devlet böylece ayrımcılık konusunda örnek olurken, günlük yaşam da bunu takip ediyor. Bu kısır döngüyü acilen kırmak gerekiyor.     ADS raporu aynı zamanda önemli koruma eksikliklerine de dikkat çekiyor. Yetkililer, kamu kurumları veya diğer devlet kurumlarıyla temas sırasında yaşanan birçok ayrımcılık vakası şu ana kadar Genel Eşit Muamele Yasası'nın koruması kapsamına girmiyor. Oysa özellikle devlet kurumları eşit muamele, adalet ve hukukun üstünlüğü konusunda örnek teşkil etmeli. Bu nedenle, ayrımcılıkla mücadele hukukunun kapsamlı bir şekilde geliştirilmesi talebini destekliyoruz. Ancak şu anda tartışılan reform adımları, gerçek eylem ihtiyacının çok gerisinde kalıyor. Tek tek iyileştirmeler yararlı olabilir, ancak temel koruma boşluklarını kapatmıyor. Yasanın köklü değişikliklere ihtiyacı var.     Örneğin, devlet kurumları tarafından yapılan ayrımcılık büyük ölçüde yasanın uygulama alanı dışında kalıyor. Oysa tam da bu alanda birçok kişi mağduriyet yaşıyor. İnsanlar iş hayatında, günlük yaşamda veya bürokratik uygulamalar yoluyla olduğuna bakılmaksızın ayrımcılıktan etkin bir şekilde korunmalı. Ayrımcılıktan etkilenenler, yaşadıkları deneyimlerle baş başa bırakılmamalı.”